Rampzalige presentatie - Mijn fout? Of toch niet?

Vandaag waren dan de presentaties van ons concept.
En ik maar denken dat ik veilig stond, aangezien ik vanaf de tweede les enkel positieve feedback gekregen had. De laatste les zelfs niet meer gediscussieerd over mijn concept, want dat zat dus goed, maar over de schetsen die ik toen al af had.

Naja presentatie was dus 1 grote ramp, de vraag is: lag dat aan mij?

Ik begin dus meer en meer te twijfelen aan het feit of wij wel bekwame docenten hebben, en ja ik weet ik ga hier ver uit het raam mee hangen, en wat dan nog?

Als elke les de feedback om 180° draait, maar aan hetgeen wat voorgelegd wordt eigenlijk niets veranderde, dan stel ik me toch heel cruciale vragen naar hoe da vak hier gaat gequoteerd worden.

Anyway, ookal werd ik dus vandaag compleet gekelderd, en daar kwam het wel op neer, ik laat me niet klein krijgen. Dat plezier gun ik niemand.
Als de meningen telkens veranderen, doet dat dan maar. Vanaf nu werk ik alles compleet uit zoals ik dat wil, ongeacht of onze leuke docenten hun ok geven of niet. Dat verandert toch elke week, en blijkbaar passen ze die liever aan elkaar aan als ze enkel tezamen in 1 klas lokaal zijn.
Communicatie is dus echt wel een enorm groot probleem op school, of ligt het in het algemeen gewoon aan de angst voor bepaalde docenten?

Anyway, ik moest dus tegen vrijdag beslissen hoe ik mijn applicatie wil opbouwen, met gestileerde kaart en dergelijke. En ik maar denken dat was duidelijk.
Tegen volgende vrijdag dus niet deze week maar tegen 10 April, heb ik mijn plattegrond en mijn 3D model draaien. Als ze zich dan nog ne keer tegen mij keren, dan buist mij toch! Want ik weet wat er gezegd is, en dat mijn concept goed is/was heb ik zwart op wit.

Dus draait voor mijn part toerkes,
En voor degene die dit in het verkeerde keelgat schiet, ook studenten hebben hun mening en ik sta nu eenmaal in mijn recht met wat ik zeg.
In dit land geldt nog steeds het recht op vrije meningsuiting, en degene die zich met deze bijdrage aangesproken voelen. Doet er ne keer iets aan, want ik sta hiermee denk ik niet alleen, alleen durft dit niemand uit te spreken daar waar het nodig is.

In die zin, nog een leuke avond
Een zeer gefrustreerde studente, die zich ondanks de feiten zeker niet zal laten klein krijgen.
Ook ik ben koppig